Bohuslav Martinů

Bohuslav Martinů (1890. – 1959.) bio je vodeći češki skladatelj poznat po značajnom doprinosu modernoj klasičnoj glazbi. Tijekom svoje karijere skladao je šest simfonija, petnaest opera, četrnaest baleta te brojna orkestralna, komorna i vokalna djela. Bivši violinist Češke filharmonije i učenik Josefa Suka, Martinů je 1923. napustio Čehoslovačku i otišao u Pariz. Tamo se udaljio od romantizma, prihvativši moderne francuske utjecaje i jazz, a kasnije je razvio prepoznatljiv neoklasični stil s bogatim orkestralnim teksturama. Njegova glavna djela uključuju Dvostruki koncert za dva gudačka orkestra, klavir i timpane, opere Juliette i Grčka muka te mnoga djela inspirirana češkim narodnim melodijama. Nakon što je pobjegao iz ratne Europe u Sjedinjene Države, Martinůjeve simfonije izvodili su veliki američki orkestri. U kasnijim godinama živio je između Europe i New Yorka, a preminuo je u Švicarskoj 1959. Martinůjeva glazba slavi se zbog svoje lirske domišljatosti, ritmičke vitalnosti i inovativne upotrebe narodnih elemenata.